Çatışmanın İlişkinize Gerçekte Ne Yaptığı, Yardım İstemeyi Düşünmeden Önce

Onlarca yıl boyunca yapılan gözlemsel araştırma, çiftler arası çatışma hakkında spesifik, ölçülebilir bulgular ortaya koymıştır — ve bunların çoğu, insanlar bir şeylerin yanlış olup olmadığına karar verirken yaptıkları varsayımların tam tersidir.

Laboratuvar Kaydı

Halka çiftler arası çatışma hakkında bilinen şeyler yaşanmış deneyim veya alınan bilgiden gelir. İlişki bilimi 1970'lerden beri farklı bir kayıt türü oluşturmaktadır; bu dönemde araştırmacılar çiftlere fizyolojik sensörler takmaya ve anlaşmazlıklarını sıradan ev yaşamını taklit etmek için tasarlanmış laboratuvar ortamlarında filmlememeye başladılar.

<cite index="2-7">1976'de Dr. Robert Levenson ve Dr. John Gottman duygu çalışmasını psiko-fizyolojik ölçüm ve insanların çatışma sırasında ne hissettiklerinin derecelendirme kadranlarını sağlayan bir video-anı geri çağırma yöntemiyle birleştirmek için bir araya geldiler.</cite> Araştırma uzunlamasına hale geldi — aynı çiftler yıllar boyunca, bazen onlarca yıl gözlemlendi. <cite index="61-4">Neil Jacobson ile yürütülen şiddet içeren çiftleri içeren yedi uzunlamasına çalışmada, tahminler tekrarlandı.</cite> Sonuç, sanal ilişkiler hakkında mevcut en büyük gözlemsel veri gövdelerinden biridir ve merkezi sonuçları, sıkıntı içinde olan çoğu çiftin tahmin edeceği şey değildir.

Çatışma Örüntüleri İstikrarlıdır — Rahatsız Edici Biçimde

Uzunlamasına gözlemin ilk ortaya koyduğu şeylerden biri, bir çiftin nasıl tartıştığının kendi başına çok fazla değişmemesidir. <cite index="61-1">Gottman ve Levenson, çiftlerin etkileşimlerinin zamana göre muazzam bir istikrara sahip olduğunu keşfettiler — üç yıl aralıklı çatışma tartışmalarında yaklaşık %80 istikrar.</cite>

Bu istikrarlılığın terapiden önce gelen klinik bir anlamı vardır: ilişkide şu anda çalışan her ne tür örüntü varsa, kasıtlı bir müdahale olmadığı sürece yıllar sonra aynı biçimde çalışmaya devam etme olasılığı yüksektir. Bir ilişki olgunlaştıkça işlerin doğal olarak sakinleşeceği varsayımı gözlemsel kayıt tarafından desteklenmemektedir. <cite index="62-4">Örüntüler yaşam kursu boyunca tekrarlandı ve eşcinsel ve lezbiyen çiftler için de tekrarlandılar.</cite>

Çatışmanın Çoğu Çözülmek İçin Tasarlanmamıştır

Belki de yaygın sezgiyi en çok bozan bulgu şudur: <cite index="1-12">ilişki sorunlarının çoğu — %69'u — asla çözülmez, ancak ortaklar arasındaki kişilik farklılıklarına dayanan 'kalıcı' sorunlardır.</cite> Bu oran hem memnun olan hem de memnun olmayan çiftler arasında geçerlidir. Mutlu çiftler, anlaşmazlıklarını çözmüş çiftler değildir.

<cite index="21-5,21-6">Bu sorunlar, herhangi iki kişinin karşılaştığı temel farklılıklara dayanmaktadır — ya tekrar tekrar çatışma yaratan kişilik farklılıkları ya da yaşam tarzı ihtiyaçlarındaki temel farklılıklar.</cite> <cite index="21-7,21-8">Kalıcı sorunları çözmek yerine, önemli görünen şey bir çiftin bu sorunlar hakkında bir diyalog kurabilip kuramayacağıdır. Eğer böyle bir diyalog kuramıyorlarsa, çatışma kilitlenir ve kilitli çatışma sonunda duygusal kopukluğa yol açar.</cite> Klinik ayırım çiftler arası problemler olanlara karşı problemleri olmayanlara değildir — sorunları hakkında diyalogda kalabilen çiftlere karşı kalamayan çiftlere yapılır.

Beyin Faaliyeti Sona Ermeden Önce Beden Konuşmayı Bitirir

Çatışma tartışmaları sırasında sürekli fizyolojik izleme kullanan araştırma, tartışmalar kötüye gittiğinde neler olduğunu yeniden çerçevelendiren bir bulgu üretti. <cite index="39-3">İlişki çatışması sırasında, bazı insanların kalp atış hızları dakikada 100 atımı aştı — ve bu olduğunda, sağlıklı çatışmanın gerektirdiği dinleme, empati ve problem çözmenin fizyolojik açıdan yapılamaz hale geldiler.</cite> Gottman bu duruma yayılmış fizyolojik uyarılma adını verdi, yaygın olarak sel denmektedir.

<cite index="37-13">Gottman'ın araştırması pratik ve spesifik bir şey ortaya koymıştır: seleden sonra vücudun fizyolojik temeline dönmesi için minimum 20 dakika gerekir.</cite> <cite index="39-8,39-9,39-10">Gottman'ın araştırması kalp atış hızının çoğu insan için yaklaşık 20 dakikada temeline döndüğünü bulmuş, ancak yalnızca bu süre boyunca kendilerini çatışmadan aktif olarak dikkatini çekilirse. Bir ortak ara zamanı rumination için kullanırsa — tartışmayı yeniden oynatırsa, söyleyeceklerini hazırlarsa, davasını inşa etse — kalp atış hızı düşmez. Fizyolojik uyarılma devam eder.</cite> <cite index="35-6">Love Lab'ın kendi sayısında, heteroseksüel çiftlerdeki sessizlenenlerin kabaca %85'i erkek idi.</cite>

Talep-Çekilme Örüntüsü: Spesifik ve Ölçülebilir Bir Dinamik

Gözlemsel araştırma, tek bir çatışma etkileşim dizisini özellikle sonuç doğurucu olarak belirlemiştir. <cite index="26-2">Talep-çekilme etkileşim örüntüsü, bir eşin suçlarken veya baskı yaparken diğer eşin kaçtığı veya çekildiği yaygın, zararlı bir örüntüdür.</cite> <cite index="26-3">Çalışmalar tutarlı bir şekilde, etkileşim rollerinde cinsiyet farklılaşması olduğunu — kadınların talep etmesi ve erkeklerin çekilmesi — ve talep-çekilme davranışlarının evlilik memnuniyetsizliği ile ilişkili olduğunu gösterir.</cite>

<cite index="31-3">14.255 katılımcı içeren 74 çalışmanın meta-analizi, talep-çekilmenin genel olarak tüm sonuçları öngörmesi için r = .36 etki büyüklüğü ve ilişki sonuçları için en güçlü korelasyonlar r = .423 olduğunu göstermiştir.</cite> Meta-analitik kanıt, talep-çekilmeyi ilişki araştırmasının belirlemiş olduğu en güvenilir zararlı iletişim dinamikleri arasında yer alan bir örüntü olarak konumlandırır. <cite index="28-2">Çatışma sırasında yükseltilmiş kortizol seviyeleri, depresyon, fiziksel istismar ve boşanma ile de ilişkilidir.</cite>

Kaçınma Güvenli Bir Alternatif Değildir

Çatışma yönetilmez görüldüğünde, ondan kaçınmak makul görünebilir. Araştırma bu sezgiyi tam olarak desteklemez. <cite index="10-7,10-8">Sonuçlar, kaçınmaya yönelik bireyler olumsuz olaylardan kaçınma amaçlarıyla çelişen davranış gösterdikleri hicri fenomeni daha fazla desteklemektedir. Bu bireyler çatışmaları veya ilişkilerine zarar verebilecek durumlardan kaçınmaya çalışsa da, çatışma içinde ortağa yönelik olumsuzluk gösterdiler ve bu, özellikle ortağın olumsuz davranışıyla teşvik edildiyse, zamanla arttı.</cite>

Psychological Assessment'te yayınlanan bir çalışma, 1.471 ABD yetişkini kapsayan çatışma kaçınması ve psikolojik uyumu incelemiştir. <cite index="56-4">Düşük çatışma grupları ve düşük çatışma kaçınma grupları, yüksek çatışma ve çatışma kaçınma grubu hakkında rahatsızlık ölçüsünde önemli ölçüde daha düşük puan aldı.</cite> Çatışma kaçınması, başka bir deyişle, yüksek çatışmanın kendisine benzer rahatsızlık seviyeleri üretti. <cite index="53-2">Çatışmadan kaçınma girişimleri de dahil olmak üzere olumsuz çatışma çözümü, ilişki bozulmasına ve duygusal rahatsızlığa neden olabilir.</cite>

İstikrarlı ile İstikrarsız Çiftleri Ayıran Oran

Gottman laboratuvarından gelen gözlemsel veri spesifik bir aritmetik bulgu üretti. <cite index="70-3,70-5,70-6">Mutlu ve mutsuz çiftler arasındaki fark çatışma sırasında olumlu ve olumsuz etkileşimler arasındaki dengenin sağlanmasıdır. O 'büyülü oran' 5'e 1'dir: her olumsuz etkileşim için çatışma sırasında istikrarlı ve mutlu bir evliliğin beş ya da daha fazla olumlu etkileşimi vardır.</cite>

<cite index="74-2">Mutlu ve mutsuz çiftler arasındaki kritik ayırım çatışmanın yokluğu değil, olumlu ve olumsuz anlar arasındaki dengenin sağlanmasıdır; kopuşa doğru giden çiftler 0,8 ila 1 kadar düşük oranlar gösterir.</cite> <cite index="61-5">Gottman, çiftlerin boşanıp boşanmayacağını, çalışmalar arasında %90'ın üzerinde ortalama doğruluk ile tahmin edebilmiş; olumlu ila olumsuz kodların oranını, Dört Atlıyı, fizyolojiyi, derecelendirme kadranını ve bir mülakat ölçüsünü kullanmıştır.</cite> Araştırma, çatışmanın bulunmaması gerektiğini söylemiyor — çatışmanın etrafındaki bağlantı dokusu, ya onu tamponlar ya da onu ampliye eder demektedir.

Çiftlerin Bekleme Süreleri — ve Veriler Gerçekte Ne Gösteriyor

Klinik literatürde yaygın olarak tekrarlanan bir rakam, çiftlerin sorunların ortaya çıkmasından terapiye girmeye kadar altı yıl beklediğini belirtmiştir. 2021'de Journal of Marital and Family Therapy'de yayınlanan hakemli bir çalışma bu iddiayı ilk kez büyük bir örneklem ile test etti. <cite index="43-1">Çalışma, sorunların başlangıcından çiftler terapisine girmeye kadar ortalama 2,68 yıllık bir aralık buldu; çiftlerin büyük çoğunluğu iki yıl içinde terapiye girer.</cite> <cite index="43-3">Altı yıllık rakam, çiftler terapisi alanında yaygın olarak alıntı yapılan ancak zayıf desteklenen bir fikirdir.</cite>

Düzeltilen rakam hala, uzunlamasına araştırmanın belgeleyip ölçtüğü istikrar oranında yaklaşık üç yıllık adreslenmeyen çatışma örüntüsünü temsil etmektedir. <cite index="43-8">Ana klinik sonuç, terapistlerin çoğu çiftinin terapiye başlamadan önce bu kadar uzun beklemesine karşı pesimist olması için çok az nedeninin olduğudur ki bu da sorunlarının çözülebilir olmadığı anlamına gelmez.</cite> Terapiden önceki dönemin yaptığı şey, hangi biçimde olursa olsun çatışma örüntülerinin gözlemsel araştırmanın tutarlı bir şekilde ölçtüğü yaklaşık %80 istikrara katılaşmasına izin vermektir.

Araştırmanın Söylemediği Şey

İlişki bilimi sıklıkla fiili iddialarını düzleştiren şekillerde rapor edilir. 5:1 oran hakkındaki araştırma olumlu etkileşimlerin yapay olarak yaratılması veya gerçekleştirilmesi gerektiğini söylenemez. <cite index="64-3">Düğünden altı yıl sonra boşanan yeni evliler bağlantı tekliflerine %33 oranında döndüler; kırk altı yıl sonra evli kalan yeni evliler bağlantı tekliflerine %86 oranında döndüler.</cite> Fark büyük hareketlerde değil, sıradan duyarlılıkta yatmaktadır.

Kalıcı sorunlar hakkındaki araştırma onları uyumsuzluk kanıtı olarak çerçevelemez. <cite index="8-1,8-2,8-3,8-4">Gottman, çiftler içinde üç fonksiyonel çatışma yönetimi stilini — Kaçıngan, Doğrulayan ve Değişken — ve bir disfonksiyonel stil olan Düşmanca'yı önermiştir. 1.983 çift örneği kullanan araştırmacılar, katılımcıların %32'sinin ortağının çatışma stilinde uyumsuzluk algıladığını bulmuş; Değişken-Kaçıngan uyumsuzluğu eşleştirilmiş stillerden daha fazla sessizlenme, ilişki sorunları ve düşük tatminle ilişkili olmuştur.</cite> Çatışmanın kendisi değil çatışma stili uyumsuzluğu, kanıtın ilişki bozulmasına en tutarlı şekilde işaret ettiği şeydir. Terapiden önceki dönem, diğer şeylerin yanı sıra, ortakların onu tanımlamak için bir kelime olmadan bu uyumsuzluğun maliyetini aldıkları dönemdir.